Blog Pascal Smetsers (evofenedex): Gevaarlijke goederen mee op vakantie

Print     PDF

Over exact vier weken staat voor mij de vakantie voor de deur, die mij dit jaar in Canada brengt. Druk in de voorbereiding over wat er zoal allemaal mee moet in onze bagage, want tsja, in dit digitale tijdperk moet een compleet arsenaal aan telefoons, tablets, draagbare spelcomputers, fototoestellen en diverse andere apparaten mee. Als persoon die altijd wel met het vervoeren, opslaan of gebruiken van ‘gevaarlijke goederen’ bezig is moet ik bekennen er niet meer bezig te zijn op het moment dat het woord ‘vakantie’ valt. 

En nét op dit moment besef ik dat ik er zeer zeker wél mee bezig ben, ik ben er me alleen totaal niet van bewust. En soms is dat goed, dit is zo’n moment. Momenteel is vliegen met een passagiersvliegtuig zo veilig dat je vier miljoen jaar lang elke dag één vlucht moet nemen alvorens je om zou komen bij een vliegtuigongeluk. Dit volgens David Ropeik, Risk Communication instructor aan Harvard University. 
Vliegtuigongelukken zijn een zeldzaamheid, zeer zeker als je beseft dat de lading hierbij zelden de oorzaak is. Die lading in mijn geval? Enkele koffers met persoonlijke bezittingen om mijn vakantie aangenaam te maken. Dat kan het probleem niet zijn en/of worden toch? De lading van het vliegtuig in algemene termen? Eenzelfde aantal koffers voor circa 400 personen en onder meer 182 ton (!!) brandstof (u weet wel, UN 1863 een vrij brandbaar goedje). Maar goed, gelet op bovenstaande feiten moet dat geen enkel probleem opleveren; het zit immers goed ‘verpakt’.

Over dat verpakken gesproken, ineens besef ik dat ik alleen al vijf apparaten bij me heb waarin lithiumbatterijen aanwezig zijn én drie powerbanks om mijn enorme energievoorziening het hoofd te bieden. De verpakking? Een koffer en trolley en die voldoen niet aan de eisen van de IATA-DGR verpakkingsinstructie P965, 966 en/of 967. Gelukkig was ik, om op onze nationale luchthaven Schiphol te komen, als particulier vrijgesteld van het ADR op basis van voorschrift 1.1.3.1 lid a, want diezelfde verpakkingen zouden ook zomaar niet kunnen voldoen aan de eisen die het ADR stelt aan dit soort ‘vervoer’.
Maar hoe kom ik nu achter de voorschriften die gelden voor het vervoer door de lucht van apparaten die lithiumbatterijen bevatten of de individuele batterijen? Ik wil dat namelijk wel volgens de voorschriften doen, want dat is veilig en zorgt dat de keten optimaal kan reageren op eventuele incidenten. Voor nu voorzie ik mijn bagage alvast maar even van wat waarschuwingen in de vorm van een gevaar etiket 9, of neem ik 9a? Wellicht is een kenmerk lithiumbatterijen ook prima? Wat betreft luchtvervoer en in dit geval de IATA-DGR gelden de voorschriften die in de tabel 2.3A van de IATA-DGR zijn opgenomen ook (deels) voor passagiers. Uit deze informatie verneem ik dat ik met een gerust hart mijn bagage, zonder etiketten en kenmerken, mee kan nemen aan boord van het vliegtuig.

U merkt het: ik ben toch weer bezig met het vervoeren van gevaarlijke goederen. Voordat ik op vakantie ga organiseer ik maar een informatiebijeenkomst over het vervoer van lithiumbatterijen. Om zo eenieder op de hoogte te brengen van de voorschriften die gelden voor het vervoer van deze mooie maar risicovolle voorwerpen. En daarna is het vakantie … en houd ik mij (tijdelijk) niet meer bezig met dit onderwerp: echt waar!

Pascal Smetsers is bedrijfsadviseur bij evofenedex