Blogs

De afgelopen weken viel mij op dat er veel te doen is over de informatievoorziening bij incidenten. Als het gaat om fysieke veiligheid zie ik dat we kansen laten liggen om rampen te voorkomen, dan wel om effecten van ongevallen zo veel mogelijk te beperken. Ik zoom in op het onderliggende wegennet en het vervoer van gevaarlijke stoffen hierover, want wat daar gebeurt stemt mij diep droevig.

Met de allesverzengende hitte van de vorige week en de zomervakantie van enkele weken geleden achter de rug storten we ons allen weer op ons werk. Werk dat in Nederland onderbroken wordt door een lunchpauze (van een half uurtje rond 12.00 uur). In zuidelijke landen zoals Italië en Frankrijk (waar ik mijn zomervakantie heb doorgebracht) wordt deze pauze grondiger aangepakt: de siësta. Van circa 13.00 tot 16.00 uur wordt er amper gewerkt. Ik moet erkennen: ik heb hier sinds mijn zomervakantie met temperaturen boven de 35 °C - dag in dag uit - (meer) begrip voor gekregen.

22 juli: “Een vrachtwagen geladen met chemicaliën heeft vrijdagavond korte tijd voor onrust gezorgd op de parkeerplaats van tankstation De Schaar aan de A12 bij Arnhem. Omstanders roken een sterke chemische lucht bij de vrachtwagen en belden de brandweer. Die is met speciale pakken de trailer ingegaan voor onderzoek. De Deense vrachtwagen zou een lading waterstofperoxide vervoeren”. Bron: Omroep Gelderland.

Oostenrijk, 24 februari 2016. Op vrijdag 19 februari was het dan zover. De voorjaarsvakantie van mijn kinderen begon om 15.15 uur en wij hadden een week wintersporten in het vooruitzicht. Elk jaar denken we weer na op welke wijze we zo ontspannen, lees met zo min mogelijk vertraging, naar de Oostenrijkse Alpen kunnen rijden. Dit jaar was de keus gevallen op ’s nachts rijden. Met mijn vrouw wissel ik het rijden af, zelf zijn we die avond eerst nog om 19.30 uur gaan slapen, en om 00.00 uur zaten we in de auto, inclusief twee slapende kinderen op de achterbank.

Een paar dagen voordat de kerstdagen begonnen was het volop in het nieuws: de nieuwe Botlekbrug behaalde de treurige mijlpaal van vijftig storingen sinds de opening half juli 2015. Het AD bracht taart bij Rijkswaterstaat, er werden ballonnen opgehangen en er volgde een cynische work-out bij de brug. De onvermijdelijke Kamervragen lieten niet lang op zich wachten en de Rotterdammers mochten nu  terecht spreken van de bottleneckbrug.