Nils Rosmuller

Magazine editie

De routering van het wegvevoer van gevaarlijke stoffen is niet goed geregeld, zo bleek een paar jaar geleden uit onderzoek. Wat onder andere ontbreekt, is een digitale landelijke routeringskaart. Daar leek vorig jaar schotin te zitten dank de Rijksdienst voor hetWegverkeer, maar het ministerie van Infrastructuur en Milieu lijkt nu roet in het eten te gooien.

De afgelopen weken viel mij op dat er veel te doen is over de informatievoorziening bij incidenten. Als het gaat om fysieke veiligheid zie ik dat we kansen laten liggen om rampen te voorkomen, dan wel om effecten van ongevallen zo veel mogelijk te beperken. Ik zoom in op het onderliggende wegennet en het vervoer van gevaarlijke stoffen hierover, want wat daar gebeurt stemt mij diep droevig.

Je hoort het nogal eens: we moeten leren van incidenten. Tal van symposia en workshops hebben deze titel of een variant hierop. Of het nu gaat om veiligheid in de bouw, brandweerinzetten of … het vervoer van gevaarlijke stoffen.

Met de allesverzengende hitte van de vorige week en de zomervakantie van enkele weken geleden achter de rug storten we ons allen weer op ons werk. Werk dat in Nederland onderbroken wordt door een lunchpauze (van een half uurtje rond 12.00 uur). In zuidelijke landen zoals Italië en Frankrijk (waar ik mijn zomervakantie heb doorgebracht) wordt deze pauze grondiger aangepakt: de siësta. Van circa 13.00 tot 16.00 uur wordt er amper gewerkt. Ik moet erkennen: ik heb hier sinds mijn zomervakantie met temperaturen boven de 35 °C - dag in dag uit - (meer) begrip voor gekregen.

22 juli: “Een vrachtwagen geladen met chemicaliën heeft vrijdagavond korte tijd voor onrust gezorgd op de parkeerplaats van tankstation De Schaar aan de A12 bij Arnhem. Omstanders roken een sterke chemische lucht bij de vrachtwagen en belden de brandweer. Die is met speciale pakken de trailer ingegaan voor onderzoek. De Deense vrachtwagen zou een lading waterstofperoxide vervoeren”. Bron: Omroep Gelderland.

Eind vorige week en deze week waren en zijn er de verontrustende berichten over de omvang van het vervoer van gevaarlijke stoffen over het spoor. Uit rapportages van ProRail blijkt dat de gerealiseerde  vervoerde hoeveelheden van met name brandbare gassen en toxische gassen vele malen de tabelhoeveelheden overschrijden in steden zoals Tilburg. Dat mag, mits men voor het totaal aan vervoerde gevaarlijke stoffen binnen de afgesproken risicoplafonds blijft.

Een week of twee geleden, om precies te zijn op 30 april, was er bij de NOS Nieuwsuur uitgebreid aandacht voor de plannen van NUON om zijn energiecentrale op gas, kolen en biomassa in de Eemshaven om te bouwen tot een superbatterij voor de opslag van duurzame energie. Ondanks dat de aanleiding voor deze transitie minder fraai is, namelijk de verliezen die NUON lijdt op de centrale, is de alternatieve (duurzame) functie ervoor natuurlijk een hele mooie.

Oostenrijk, 24 februari 2016. Op vrijdag 19 februari was het dan zover. De voorjaarsvakantie van mijn kinderen begon om 15.15 uur en wij hadden een week wintersporten in het vooruitzicht. Elk jaar denken we weer na op welke wijze we zo ontspannen, lees met zo min mogelijk vertraging, naar de Oostenrijkse Alpen kunnen rijden. Dit jaar was de keus gevallen op ’s nachts rijden. Met mijn vrouw wissel ik het rijden af, zelf zijn we die avond eerst nog om 19.30 uur gaan slapen, en om 00.00 uur zaten we in de auto, inclusief twee slapende kinderen op de achterbank.

Kortgeleden heeft het IFV een handreiking opgesteld voor globaal het eerste kwartier na een incident met gevaarlijke stoffen op de weg. Dan is het voor de hulpverleners ter plekke namelijk niet duidelijk wat ze precies moeten doen. In deze acute fase draait het om een snel en adequaat beeld van het incident.